با تو دارد گفت و گو شوریده مستی،
مستم و دانم که هستم من
ای همه هستی ز تو، آیا تو هم هستی!؟
                                                             ( اخوان عزیز )

ای که در سرنوشت همه چیز و همه کس داری بزرگ دستی
ای صاحب بی رقیب و شریک و یگانه این هستی
در این شب گران قدر رحمت و گشایش دروازه های هستیت
آیا گوش به زنگ ، زنگ زجه های بند بند این تن در بند هم هستی!؟

                                                                فریاد

به غربت غروب غریبت سلام یا غریب الغربا
به حرمت صفای وجودت سلام یا معین الضعفا
هوای خرسانی دل،هوای عشق تو است
سلام تر زدل بارانیم به تو ای قریب الغربا! *

امان از خاک گرد و فرزانه و ادیب و لطیف ! پرور خراسان و دل خراسانی من.
وقتی می گویم خراسان منظورم خراسان بزرگ است و خیل عظیم بزرگانش.
از رودکی و امیران فرهنگ پرور و وطن دوست سامانی گرفته تا ملک الشعرا بهار و اخوان ثالث یگانه اش! و بسیار بسیار کسان دیگر.

گفتم اخوان ثالث و امروز سالروز رهایی و آزادیش از بند تن بود.
اگر چه این روزها به معنی کامل کلمه دست و دلم به هیچ کاری و نوشته ای نمی رود اما بر خود واجب دانستم ادای دینی کرده باشم به این استاد و شاعر بزرگوار که در حکم شاگرد بی استعداد و مکتب ندیده اش به شمار می روم.
کسی که بواسطه او و اشعارش با شعر نو آشنا شدم و بعد در لذت آن غرق.
یادش گرامی.

و این روزها عجیب دلم هوای خراسان دارد.
هوای علی ابن موسی الرضا
هوای آینه کاری های حرم
هوای گنبد و صحن گوهرشاد
هوای طوس و دو گوهر آرامیده در آن
فردوسی و اخوان.

*ـ غریب ماییم نه علی ابن موسی. غریب و ساکن در غربت عتیق منم، با خود از خود بیگانه، نه او که میلیونها عاشق و مرید و نیازمند دارد که هر روز و شب به دیدارش می شتابند.
اگر غریبی آن است که از آن اوست این غریبی قسمت همه گان شود.

اما او قریب است. به که و چه من نمی دانم، فقط این را خوب می دانم که او قریب الغرباست، قریب الضعفاست، و قریب الفقراست.

منوي اصلي

آرشيو مطالب

آرشيو موضوعي

پيوندها

آخرين مطالب

پيوندهاي روزانه

تمام پيوندها

امکانات

RSS