| تبليغات | X |
سیاست نوشته های یک نیمه شاعر
از پی آن نگاه های بلند
نگاه اولینت را تو با استاد می گفتی سخن ـــ و در سر خواب اصلاح امور ملک می دیدم و اما بعد از آن، این اتفاق ساده را من بارها دیدم
نگاه اولین و آخرینت را *1 _ هر چه به ذهنم فشار آوردم که یاد بیاورم خالق این چند بیت را نتوانستم. خوشحال می شوم دوستان اگر بدانند یاد آوری کنند. 2 _ به خاطر این عکس ممنونم از دو دوست عزیزم اول کافه سکوت که من را با این عکس و هنر مند آشنا کرد و دوم خانم معلم دوست داشتنیم سارای صبح امید که با حوصله کمکم کرد تا بعضی کارها را اینجا یاد بگیرم. 3 _ تو این مملکت کپی رایت هم نداریم که بخواهیم از صاحب اثر اجازه بگیریم و البته پولش را هم !!پس فقط امیدوارم ناراحت نشه و برای حفظ حرمت اثر و صاحب اثر این هم نشانی از هنرمند آنتونیو دیاز. http://photo.net/photodb/member-photos?photo_id=7482511
تقدیم به دوست عزیزی که آرزو می کنم هیچ وقت بعضی از دل نوشته هایم را نخواند و اگر هم خدای ناکرده روزی خواند،از صمیم قلب آرزو می کنم آنقدر خوشبخت باشد که بتواند در دلش به من بگوید:چه دیوانه پر مدعایی!
تو را تنبیه خواهم کرد فریاد ۱۶ اسفند ۱۳۸۶ خورشیدی *چند نکته با ربط و بی ربط در ادامه مطلب قضاوت در مورد برخی رویدادهای تاریخی، بخصوص وقایعی که ابهامات در آن بسیار است و بازی گران و بازی گردانان آن هنوز پا برجایند و هر یک می خواهند وقایع تاریخ را به سود خودشان تفسیر کنند کاری بس دشوار است.
خوب یا بد بودن آنچه شد یا باید می شد هم داستانیست مشابه آنچه در بالا به آن اشاره کردم. قضاوت با آیندگان و تاریخ با وجدان* این دل نوشته تقدیم به کسانی که روزی برایشان این سوال مطرح می شود که:
چون مشت بوده ام، چون چشم بوده ام، چون گوش بوده ام، حالا پس از گذر سال و ماه ها سر بست بگويم سخن تلخ فکر را، *به نظر نگارنده همانطور که انسان بی وجدان در دنيا يافت مي شود متاسفانه ! با که باید گفت این
من دوستی دارم ! که به دشمن خواهم از او التجا بردن . اخوان عزیز
دوستی!،دشمن شد! *اين دل نوشته را فی البداهه گفتم در حالی پريشان که تقلا مي کردم برای بقا وجودی که زود به نابودیش بر خاستند!!! چشمهایی بسته گوشهایی،همه کر و زبانها خاموش عقل هم تعطیل است. آنچه دیروز،خطا بود و گناه و طاغوت، برجها بر آفاق آنکه از عدل علی،گفت سخن ها بسیار چه کسی گفت :که هیچش کاخی فریاد ۲۴ فروردین ۱۳۸۷ *در جای خالی نقطه چین ها نویسنده دل نوشته کلماتی نگاشته بود که به دلائلی از قرار دادنش صرف نظر کرده. هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق ثبت است بر جریده عالم دوام ما
حافظ وقتی که عشق از دل سنگم ،جوانه ساخت. یا از کلام تلخ و نژندم،ترانه ساخت. ازچهره ام عبوس و گرفته، چو واله ساخت. شبگرد و شب زده ،به خیابان و کوچه ساخت. ــ آن زاهد جوان که نمازش قضا نشد، حالا به غیر باده و می را ،غذا نساخت. ــ دستی که جز ، به چک و سفته خط نداشت حالا به ((حکم عشق))*،دلش دل نوشته ساخت. چون باد آمد است و چون باد می رود این باد بی اساس ،چنین جاودانه ساخت؟! دیگر شما که معدن ذوقید و کان حسن بهتر ز باد سست ،که باید یگانه ساخت. شعر تر و غزل کار ساز تو جایت بلند و مرتبه ات جاودانه ساخت. فریاد ۵ فروردین ۱۳۸۷ *دل نوشته (حکم عشق)پاره ی دوم از سه گانه ایست در باب عشق از منظر نگارنده این متن. پاره اول و سوم در باب عشق دیدگاهم را روشن تر می نمایاند که در فرصتی نزدیک تقدیمتان خواهم کرد. درباره وبلاگ
 از من نپرسیدچه کسی هستم.
و از من نخواهید همان کس باقی بمانم. (میشل فوکو) اگرچه این جمله فوکو را دوست دارم و با تمام وجود،احساس و لمسش!! کرده ام. اما دوست دار و وامدار مدرنیزم و آورده هایش هستم،خوب یا بد. و نه سیاست مدارم ،نه شاعر، سعی می کنم انسان باشم. انسانی عاشق نوع بشر و وطنم. و شاید اگر فرصتی بود سایر خواستنیهای انسانی! دوستان عزیز در صورت تمایل به تبادل لینک من را در جریان بگذارید. خوشحال می شوم. منوي اصلي
آرشيو مطالب
آرشيو موضوعي
پيوندها
آخرين مطالب
پيوندهاي روزانه
امکانات
|
