گفت و گوی من و دوست عزیزم مریم خانم آزاد شاید به جایی نرسد
و نتیجه ای ندهد قابل لمس!!!

http://www.maryam1361.blogfa.com/
اما مطمئن هستم از لابه لای صحبتها، مطالب اگر نگوییم آموزنده شاید بتوان گفت در خور اندیشه ای بر خواننده آشکار می شود که شاید روزی روزگاری راه گشایی برای این مباحث پیدا شود در اذهان مردمی دیگر!!!
فقط امیدوارم آن روز دور نباشد و و دیر!!!
نوش دارو بعد مرگ سهراب
ای کاش قبل از اینکه از صدای چکمه های آزادی بخشان عالم!! در خیابان هامان بیدار شویم و رها از بندهای خود بسته!!
خودمان بیدار شویم و آزاد و حاکم بر سرنوشتمان به مدد پیامبر عقل.
یک توضیح در مورد آخرین نوشته خانم مریم آزاد در مورد ظرف زمان و مکانی که اندیشمندان را مجبور به چنان اندیشیدن می کند.
سخنی حق است و غیر قابل کتمان
اما نمی تواند مجوزی برای فراموشی یا به بوته نقد نگرفتن و گذشتن از آن اندیشه و صاحبش!باشد.
قبلا در مورد مسولیت اجتماعی اندیشمندان و نیز مسولیتشان در برابر آنچه می گویند و می نویسند و بر ذهن مردم اثر می گذارند یا مورد سواستفاده فرصت طلبان قرار می گیرند برایتان گفتم .
دیگر فرصت آزمودن آزموده برایمان وجود ندارد
دنیا منتظر ما نمی ماند که همراهش شویم !
از کنارمان هم بی تفاوت نمی گذرد که در خواب غفلتمان بمانیم .
ــ و اگر بخواهد بگذرد هم گویا عزیزانی!!! نمی گذارند که با دنیا کار دارند!ــ
بلکه از روی ما می گذرد.
مجددا به دوستان توصیه می کنم بطری آب و قرص مسکن را فراموش نکنند
و نیز به توصیه عزیزی که فرمودند خواندن این مطالب نه مرد! بلکه عمر طولانی می خواهد.
عمری طولانی برایتان آرزو مندم

ادامه مطلب

منوي اصلي

آرشيو مطالب

پيوندها

امکانات

RSS